Komunikat Biura Pełnomocnika Rządu ds. Os. Niepełnosprawnych w sprawie zastępowania umów o pracę umowami cywilnymi

zrzut ekranu strona pelnomocnikaBiuro Pełnomocnika Rządu ds. Os. Niepełnosprawnych w związku z  sygnałami samych osób niepełnosprawnych wydało Komunikat, który dotyczy uświadomienia w szczególności pracodawcom, że nie są dozwolone praktyki zastępowania umów o pracę umowami cywilnoprawnymi. Trudno też nazwać taką praktykę działaniem społecznie odpowiedzialnym w stosunku do swojego własnego personelu. 

Oto treść Komunikatu:

Biuro Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych otrzymuje sygnały, że pracodawcy zmieniając strukturę zatrudnienia osób zastępują zatrudnienie osób niepełnosprawnych w ramach stosunku pracy (np. na podstawie umowy o pracę) zatrudnieniem cywilnoprawnym (np. na podstawie umowy o dzieło, umowy zlecenia, czy umowy o współpracy).

Praktyki te są niedozwolone!

Zgodnie z art. 22 § 1 Kodeksu pracy przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca – do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem. Zatrudnienie w stosunku pracy podlega ochronie prawnej. Dlatego stosownie do art. 22 § 12 Kodeksu pracy nie jest dopuszczalne zastąpienie umowy o pracę umową cywilnoprawną przy zachowaniu warunków wykonywania pracy, określonych w art. 22 § 1 Kodeksu pracy.
Działanie takie rodzi dla pracodawcy ryzyko roszczeń i zwiększonych danin publicznych. Zgodnie z art. 22 § 11Kodeksu pracy zatrudnienie w warunkach określonych w art. 22 § 1 Kodeksu pracy jest zatrudnieniem na podstawie stosunku pracy, bez względu na nazwę zawartej przez strony umowy.
Oznacza to, m.in. że osoba świadcząca pracę na podstawie umowy cywilnoprawnej lecz w warunkach takich jak określone w art. 22 § 1 Kodeksu pracy, ma do pracodawcy roszczenie np. o świadczenia właściwe dla pracy w ramach stosunku pracy (np. płatny urlop, płatne zwolnienia lekarskie, wynagrodzenie w wysokości jak ze stosunku pracy itd.).
Jednocześnie, świadczenia wypłacane na podstawie umów cywilnych, o których mowa w art. 22 § 11 lub § 12Kodeksu pracy  podlegają oskładkowaniu składkami na ubezpieczenia społeczne oraz opodatkowaniu tak jak świadczenia wypłacane ze stosunku pracy. Ponadto w przypadku, gdy wspomniana praktyka prowadzi do zaniżenia: stanu zatrudnienia ogółem, od którego zależy podleganie obowiązkowi wpłat na PFRON, o których mowa w art. 21 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 127, poz. 721, z późn. zm.) i zaniżenia wpłat na PFRON, lub do zaniżenia stanów zatrudnienia osób niepełnosprawnych niewliczanych np. do stanów zatrudnienia osób, o których mowa w art. 22 ust. 1 tej ustawy, to Prezes Zarządu PFRON może skorzystać z uprawnień wynikających z art. 199a Ordynacji podatkowej. Dokonując ustalenia treści czynności prawnej, uwzględnia zgodny zamiar stron i cel czynności, a nie tylko dosłowne brzmienie oświadczeń woli złożonych przez strony czynności. Jeżeli pod pozorem dokonania czynności prawnej dokonano innej czynności prawnej, skutki wywodzi się z tej ukrytej czynności prawnej. Jeżeli z dowodów zgromadzonych w toku postępowania, w szczególności zeznań strony (chyba że strona odmawia składania zeznań), wynikają wątpliwości co do istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, z którym związane są skutki podatkowe, organ podatkowy występuje do sądu powszechnego o ustalenie istnienia lub nieistnienia tego stosunku prawnego lub prawa.
Niezależnie od tego zgodnie z art. 281 pkt 1 Kodeksu pracy przewidziano odpowiedzialność wykroczeniową dla każdego, kto będąc pracodawcą lub działając w jego imieniu zawiera umowę cywilnoprawną w warunkach, w których zgodnie nz art. 22 § 1 Kodeksu pracy powinna być zawarta umowa o pracę. Czyn ten podlega karze grzywny do 30.000 zł.

 

Źródło: Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Os. Niepełnosprawnych

Kiedy niepełnosprawny ma prawo pracować krócej?

zatrudnienie ON

 

Według zasad obowiązujących od stycznia 2012 roku osoba niepełnosprawna zaliczana do znacznego i umiarkowanego stopnia niepełnosprawności pracuje 7 godzin na dobę i 35 godzin tygodniowo, jeżeli posiada odpowiednie zaświadczenie wystawione przez lekarza Skróconą normę czasu pracy stosuje się od dnia przedstawienia pracodawcy zaświadczenia.

Krótszy czas pracy nie powoduje obniżenia wysokości wynagrodzenia niepełnosprawnego.

 

Jednak ustawa w takiej formie trafiła do Trybunału Konstytucyjnego. Zaskarżony został przepis, zgodnie z którym nie można było odwołać się od stanowiska lekarza co do niewystawienia zaświadczenia o celowości skróconej normy czasu pracy. W związku z wyrokiem Trybunału osobie ze znacznym lub umiarkowanym stopniem niepełnosprawności będzie przysługiwał skrócony czas pracy z mocy prawa. Nie będzie więc konieczności uzyskiwania przez pracownika osobnych zaświadczeń w tym zakresie. Zgodnie z wyrokiem Trybunału obecnie obowiązujący przepis utraci ważność 9 lipca 2014 roku.

 Źródło: Nowa Trybuna Opolska za Polską Organizacją Pracodawców Osób Niepełnosprawnych 

Prawa osób niepełnosprawnych w pracy

Fundacja Aktywizacja  (dawniej: Fundacja Pomocy Matematykom i Informatykom Niesprawnym Ruchowo) jakiś czas temu stworzyła bardzo przydatny materiał. Dotyczy on praw osób z niepełnosprawnością w pracy.

Należy pamiętać, że od 10 lipca 2014 r. nastąpi powrót do przepisów z 2012 r. Oznacza to, że osoby ze znacznym i umiarkowanym stopniem niepełnosprawności nie będą musiały uzyskiwać osobnych zaświadczeń o konieczności skróconego czasu pracy.

Czas pracy osób z niepełnosprawnością, na mocy prawa, będzie wynosił 7 godz. dziennie i 35 godz. tygodniowo 

 

 

Źródło: Fundacja Aktywizacja

Wiem więcej – mogę więcej, czyli moje prawa w pracy from Fundacja Aktywizacja on Vimeo.

Niewidomy klient w banku, jak go obsłużyć?

Standardy CSR-D, nad którymi pracuję nie będą dotyczyły wyłącznie relacji pracodawca – pracownik (os. niepełnosprawna). Ważnym elementem standardów będą wytyczne wobec osób z niepełnosprawnością – klientów. Poniższy filmik przygotowany przez organizację: Fundacja VisMaior pokazuje, w jaki sposób zorganizować obsługę klienta niewidomego w banku.

 

 

Źródło: Fundacja VisMaior 

Publikacja “Przeciwdziałanie dyskryminacji w Polsce. Jak bronić swoich praw”

10 lat temu została w Polsce wydana przez Komisję Europejską publikacja Przeciwdziałanie dyskryminacji w Polsce. Jak bronić swoich praw. Niestety ciągle zdarzają się w Polsce okoliczności, w których osoby reprezentujące określone grupy, np. niepełnosprawni bądź cudzoziemcy mogą czuć się dyskryminowani przez instytucje państwowe lub przez pracodawców.

W takich okolicznościach warto sięgnąć do tej publikacji, w której można się dowiedzieć jak rozumiana jest dyskryminacja, ale też do jakich instytucji zwrócić się, gdy czujesz się dyskryminowany.

Pełna jej treść jest dostępna tutaj.

 

okladka dyskryminacja

„Lider dialogu z interesariuszami” – konkurs na najlepsze praktyki CSR w zakresie dialogu z interesariuszami

Konkurs przeznaczony jest dla firm, które realizują projekty CSR skoncentrowane na prowadzeniu dialogu z interesariuszami lub też projekty, których ważnym elementem składowym jest dialog z interesariuszami. Ich działania mają posłużyć innym podmiotom gospodarczym jako przykład aktywności w zakresie odpowiedzialności społecznej oraz na rzecz rozwoju społeczeństwa obywatelskiego.

Celem konkursu jest promocja stałego, partnerskiego dialogu z interesariuszami, a także dialogu z interesariuszami jako wstępnego i niezbędnego warunku realizacji dobrych praktyk w innych obszarach CSR. Konkurs ma inspirować biznes do budowania coraz lepszych relacji ze swoim otoczeniem.

Aby wziąć udział w konkursie wystarczy wypełnić formularz zgłoszeniowy dostępny na stroniewww.odpowiedzialnafirma.pl, w którym należy opisać zrealizowany projekt – przedmiot współpracy oraz efekty działania, a także odpowiedzieć na kilka pytań dotyczących planowania działań, ich realizacji, ewaluacji i komunikacji.

Nadesłane projekty zostaną poddane ocenie Kapituły Konkursu. W jej skład wchodzą eksperci Konfederacji Lewiatan oraz Deloitte.

Nabór zgłoszeń odbywa się w okresie od 17.02.2014 r. do 17.03.2014 r. Autorzy najlepszych projektów zostaną nagrodzeni podczas konferencji „Czy w biznesie mamy deficyt dialogu?”, która odbędzie się w dniu 25.04.2014 roku w Warszawie. Wyróżnione projekty będą szeroko promowane przez Konfederację Lewiatan.

Konkurs realizowany jest pod patronatem Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości. Partnerem konkursu jest Forum Odpowiedzialnego Biznesu.

Regulamin oraz formularz zgłoszeniowy wraz z metodyką oceny praktyk, a także pozostałe informacje o konkursie dostępne są pod adresem www.odpowiedzialnafirma.pl.

Źródło: Forum Odpowiedzialnego Biznesu

Co Polacy wiedzą o organizacjach pozarządowych?

 

Wiedza o istnieniu organizacji pozarządowych jest w Polsce powszechna, ale zarazem bardzo powierzchowna. Gdyby zapytać przeciętnego Kowalskiego o przykłady pozarządowych i społecznych działań, najprawdopodobniej usłyszelibyśmy tylko o Wielkiej Orkiestrze Świątecznej Pomocy i pomaganiu osobom potrzebującym.

Wyniki badań Stowarzyszenia Klon/Jawor wskazują, że w 2013 roku większość Polaków i Polek (94 proc.) miała styczność z organizacjami pozarządowymi. To oznacza, że brali udział w organizowanych przez nie wydarzeniach, korzystali z ich usług, wspierali je (finansowo lub w inny sposób), angażowali się w podejmowane przez nie działania bądź też słyszeli o nich z mediów lub od innych osób.
Badacze ze Stowarzyszenia Klon/Jawor już od kliku lat zadają pytania o znajomość organizacji pozarządowych. Okazuje się, że z każdym rokiem rośnie odsetek osób, które odpowiadają, że przy różnych okazjach mieli styczność z trzecim sektorem. W 2011 roku 92 proc., a w 2010 roku 88 proc. ankietowanych słyszało cokolwiek o działaniach organizacji pozarządowych.

WOŚP, pomaganie i jeszcze Caritas

W 2013 roku zdecydowanie najbardziej rozpoznawalną organizacją była Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy (WOŚP). Z jej działalnością zetknęło się 85 proc. Polek i Polaków. Gdyby pominąć WOŚP, okazuje się, że grono osób, które miały kontakt z organizacjami pozarządowymi topnieje (ze wspomnianych wcześniej 94 proc.) do 81 proc.
Niemal dwie trzecie (63 proc.) badanych słyszało o organizacjach i grupach, które prowadzą działalność charytatywną, takich jak np. Caritas. Blisko połowa ankietowanych (49 proc.) wie, że organizacje angażują się w niesienie pomocy humanitarnej w Polsce i za granicą.
Widać wyraźnie, że najwięcej osób dostrzega istnienie organizacji, które zajmują się szeroko rozumianą pomocą potrzebującym – chorym, ubogim, wykluczonym, ofiarom klęsk i katastrof. Tylko 71 proc. Polek i Polaków zna działalność innego rodzaju organizacji lub grup społecznych.

– Informacje o organizacjach pozarządowych docierają do coraz większej grupy odbiorców. Jednak wszystko wskazuje na to, że wśród części Polek i Polaków znajomość trzeciego sektora ogranicza się do organizacji pomocowych – komentuje Piotr Adamiak ze Stowarzyszenia Klon/Jawor, jeden z autorów badania.
42 proc. badanych miało styczność z organizacjami i grupami społecznymi, które zajmują się ekologią, ochroną środowiska i opieką nad zwierzętami. 36 proc. zna różnego rodzaju organizacje ratownicze. Mniej osób wie o istnieniu organizacji religijnych, np. przy parafii (26 proc.), w sferze ochrony zdrowia i rehabilitacji osób niepełnosprawnych (23 proc.) oraz w dziedzinie edukacji i wychowania (20 proc.).

Fundacje lepiej rozpoznawalne

Okazuje się, że zdecydowanie lepiej rozpoznawalne są fundacje niż stowarzyszenia, chociaż to stowarzyszeń jest zdecydowanie więcej – w 2010 roku było w Polsce zarejestrowanych 11 tys. fundacji i 72 tys. stowarzyszeń.
– To jednak fundacje są częściej dostrzegane za sprawą silnej obecności w mediach oraz powiązań z celebrytami. W przekazach medialnych najwięcej miejsca poświęca się organizacjom charytatywnym. To powoduje, że w świadomości społecznej za podstawową działalność organizacji uznaje się pomoc potrzebującym i chorym – uważa Piotr Adamiak.
Badani uważają, że organizacje pomocowe – na ogół utożsamiane z fundacjami – działają na szeroką skalę i przyczyniają się do rozwiązywania problemów społecznych. Z kolei stowarzyszenia identyfikowane są z osobami o podobnych zainteresowanych, pasjach i przekonaniach. W opinii badanych stowarzyszenia tworzone są przez grupy przyjaciół, ale też ideowców, którzy zmierzają do realizacji znacznie bardziej konkretnych celów niż w przypadku fundacji. Pojawiają się głosy, że stowarzyszenia działają przede wszystkim na rzecz „swoich”: dbają o własne interesy, organizują samopomoc lub wzajemne wsparcie. W świadomości społecznej stowarzyszenia działają również na mniejszą skalę, zazwyczaj lokalnie.

Zapomniane organizacje sportowe

Może zaskakiwać porównanie wyników badań dotyczących znajomości organizacji pozarządowych z zestawieniem najważniejszych dziedzin działalności organizacji. Najlepiej rozpoznawalne stowarzyszenia i fundacje, które zajmują się działalnością charytatywną, stanowiły w 2012 roku tylko 6 proc. sektora pozarządowego. Taki jest bowiem odsetek organizacji, dla których usługi socjalne i pomoc społeczna stanowią główny obszar działalności.
Warto przypomnieć, że największa część organizacji w Polsce zajmuje się przede wszystkim sportem, turystyką, rekreacją i hobby (38 proc.). Wiedza o istnieniu tych organizacji jest jednak bardzo ograniczona. Tylko 17 proc. osób zetknęło się z organizacjami sportowymi, a 12 proc. z organizacjami turystycznymi i hobbystycznymi.
Można się zastanawiać, czy rzeczywiście znajomość tych organizacji jest tak niewielka? Trudno uwierzyć, by tak mało osób wiedziało o istnieniu klubów sportowych, związków wędkarzy, działkowców czy myśliwych? Zapewne jest inaczej. Prawdopodobnie więcej osób słyszało o nich lub miało z nimi bezpośredni kontakt. Brakuje jednak świadomości, że są to organizacje pozarządowe.

Badanie zostało przeprowadzone na reprezentatywnej próbie 1005 Polaków powyżej 15. roku życia metodą CATI (wywiad telefoniczny wspomagany komputerowo) w listopadzie 2013. Badanie zrealizował Millward Brown na zlecenie Stowarzyszenia Klon/Jawor. Badanie objęło również sześć zogniskowanych wywiadów grupowych.

Źródło: Forum Odpowiedzialnego Biznesu