CSR-D

WYTYCZNE DOTYCZĄCE BIZNESU I PRAW CZŁOWIEKA

Polski Instytut Praw Człowieka i Biznesu, Fundacja im. Friedricha Eberta, a także NSZZ „Solidarność przygotowały  polską wersję językową Wytycznych (ONZ) dotyczących biznesu i praw człowieka, która powstała dzięki współpracy powyższych instytucji.

Jak zauważają autorzy publikacji społecznie odpowiedzialny przedsiębiorca to przedsiębiorca przestrzegający prawa, szanujący prawa człowieka oraz zapobiegający i minimalizujący swoje negatywne oddziaływanie na otoczenie. Wytyczne w przystępny sposób wskazują, jakie działania należy podjąć, aby ten cel osiągnąć.

Autorzy publikacji wyrażają nadzieję, że ta inicjatywa wpłynie na popularyzację zagadnienia w niej poruszanego, jak i samych wytycznych wśród polskich przedsiębiorców, administracji publicznej, przedstawicieli świata nauki i społeczeństwa obywatelskiego, a także do lepszego zrozumienia zjawiska oddziaływania biznesu na realizację i przestrzeganie praw człowieka. Autorzy mają też nadzieję na pojawienie się większej liczby dobrych praktyk w tym zakresie.

Treść wytycznych dostępna jest poniżej

okładka wytycznych dotyczących biznesu i praw człowieka

Źródło: Polski Instytut Praw Człowieka i Biznesu

Połowa firm w Polsce z CSRem, jedna trzecia mierzy jego efekty

Ukazały się wyniki “Badania pomiaru efektywności działań organizacji pozarządowych oraz działań CSR biznesu” przeprowadzonego przez MillwardBrown na zlecenie fundacji Duende. Jak wynika z badania jedynie 1/3 firm mierzy wyniki badania swojego zaangażowania społecznego i proekologicznego. 

 

stock-photo-csr-or-corporate-social-responsibility-concept-and-words-tag-cloud-written-on-blackboard-107538509

Niespełna połowa badanych firm (48 proc.) prowadziła działalność społeczną i proekologiczną w ciągu ostatnich 3 lat. Częściej taką działalność  prowadziły większe firmy, z dłuższym stażem na rynku oraz firmy działające w obrębie sektora publicznego i świadczące usługi niekomercyjne.  Z kolei w przypadku mniejszych firm (zatrudniających mniej pracowników, z mniejszym obrotem), krócej istniejących na rynku, działających w ramach sektora prywatnego oraz w branżach przemysłowych i handlowych – częściej okazuje się, że tego rodzaju działalności w ogóle nie prowadzą (49 proc. badanych firm).
Podstawowe bariery, wymieniane przez respondentów z firm, które nie prowadziły działalności społecznej i proekologicznej w ciągu ostatnich 3 lat, to wielkość firmy (59 proc.) i brak funduszy  przeznaczonych na ten cel (58 proc.) – te przyczyny, zdaniem większości badanych, powstrzymują firmy od tego rodzaju działań. W oczywisty sposób respondenci zatrudnieni w mniejszych firmach (zatrudniających mniej pracowników, z mniejszym obrotem) częściej wymieniają wielkość firmy jako powód nie podejmowania działań, o których mowa, ale dotyczy to też częściej firm z sektora prywatnego.
Kolejne bariery to: brak osób, które mogłyby się zająć w firmie taką działalnością (44 proc.) – jedynie 22 proc. badanych firm zatrudnia osobę odpowiedzialną za CSR. Częstą barierą jest także brak pomysłu na działalność (37 pro.)- ten powód jest częstszy w firmach z sektora prywatnego i z mniejszym obrotem.
Podstawowe typy działań społecznych i proekologicznych prowadzonych w firmach to: pomoc społeczna (71 proc.), działalność w dziedzinie edukacji (63 proc.) i ekologii (61 proc.) oraz kultury (57 proc.).  W pierwsze z tych działań –w  pomoc społeczną, a także w sport podobnie angażuje się sektor prywatny i publiczny, ale już w edukację, ekologię i kulturę – częściej publiczny. Ponadto działania w obszarze edukacji są nieco częstsze w firmach o większym obrocie, a rzadsze w tych o mniejszym obrocie.
Firmy prowadząc działalność społeczną liczą przede wszystkim na efekt zewnętrzny – czyli pomoc dla otoczenia (28 proc.) i polepszenie wizerunku samej firmy (27 proc.) oraz na wzmocnienie więzi łączących firmę z otoczeniem (23 proc.).
Mierzenie efektów 
Efekty swojej działalności mierzyło jedynie 1/3 tych firm, które ją prowadziły, co stanowi zaledwie 15 proc. wszystkich badanych firm. Dokonywanie pomiarów jest częstsze wśród firm sektora publicznego, a także tych, które świadczą usługi niekomercyjne.
Wśród sposobów pomiaru wybieranych przez firmy dominują jakościowe, niezestandaryzowane metody oceny efektu: rozmowy i obserwacje (z uczestnikami, beneficjentami), na podstawie których można dokonać pewnych ocen i szacunków (80 proc.). Drugim typem działań podejmowanych przez spory odsetek firm, to zebranie i podsumowanie danych ilościowych dotyczących projektu – jego istoty i sposobów jego przeprowadzenia (67 proc.), a także konkluzji merytorycznych wynikających z raportów projektowych (59 proc.).
Badania ewaluacyjne – zarówno ilościowe jak i jakościowe – są przeprowadzane w ponad połowie firm, które oceniają swoje projekty społeczne (54 proc. i 57 proc.). W skali wszystkich firm w Polsce stanowi to poniżej 10 proc. w obu przypadkach.
Firmy stosują najczęściej własny system oceny (67 proc.), sięganie w tych kwestiach do zewnętrznych źródeł jest ponad 2 razy mniej popularne (26 proc.).
Firmy w dwóch trzecich przypadków monitorują efekty projektu nie tylko po nim, ale i w dłuższej perspektywie.
Badanie zostało przeprowadzone na przełomie czerwca i lipca 2014 r. na ogólnopolskiej grupie 300 firm zatrudniających min. 5 pracowników oraz 300 organizacji pozarządowych.
Źródło: CR Navigator 

 

Trener pracy – nowa instytucja wsparcia dla niepełnosprawnych na rynku pracy

Osoby niepełnosprawne miałyby większe szanse na zatrudnienie, gdyby w polskim systemie prawnym istniała instytucja trenera pracy – uważa Polska Organizacja Pracodawców Osób Niepełnosprawnych. Trener pomagałby w poszukiwaniu pracy i jej utrzymaniu.

 

zatr ONO nowej formie aktywizacji przedstawiciele opowiedzieli na poniedziałkowej konferencji prasowej, w Warszawie. Zaprezentowano na niej wyniki projektu realizowanego przez Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Polskie Forum Osób Niepełnosprawnych, Polską Organizację Pracodawców Osób Niepełnosprawnych i KARE Promoting Inclusion for People with Intellectual Disabilities z Irlandii.

– W polskim systemie prawnym nie ma wpisanej instytucji trenera pracy jako standardu, nie ma narządzi do ich rekrutacji czy szkoleń. W krajach Europy Zachodniej takie wspomaganie zatrudnienia osoby niepełnosprawnej powoduje, że jest ona objęta kompleksową opieką – począwszy od decyzji o podjęciu zatrudnienia po przygotowanie jej profilu zawodowego, szkolenia w pracy i monitorowania, czy pomocy w jej trakcie – wyjaśnił Adam Hadław z Polskiej Organizacji Pracodawców Osób Niepełnosprawnych.

Co robi trener pracy?

Projekt dotyczący trenerów pracy był prowadzony od listopada 2013 roku do lipca 2014 r. na terenie 5 województw (mazowieckie, dolnośląskie, pomorskie, podlaskie, podkarpackie). Zrekrutowano 72 trenerów pracy (byli to m.in. instruktorzy terapii zajęciowej ale i osoby, które do tej pory nie zajmowały się problematyką niepełnosprawności), pozyskano 231 pracodawców, z czego 59 zdecydowało się zatrudnić osoby z niepełnosprawnościami.

Do projektu przyjęto 490 osób z niepełnosprawnościami, m.in. osoby z upośledzeniem umysłowym, chorobami psychicznymi, niesłyszące, niewidome czy głuchoniewidome. Kwalifikowane były nie tylko na podstawie orzeczeń o niepełnosprawności, ale także opinii trenerów – decydowali oni, czy dana osoba potrzebuje pomocy. Potem pomagali jej w podjęciu decyzji o udziale w projekcie, tworzyli profil zawodowy (czyli określali, co dana osoba potrafi, jakie są jej mocne i słabe strony), poszukiwali pracy i wspierali w miejscu zatrudnienia i poza nim. Zadaniem trenerów było też prowadzenie rozmów z pracodawcami, zainteresowanie ich zatrudnieniem konkretnej osoby z niepełnosprawnością.

W rezultacie 53 osoby podjęły zatrudnienie przy wsparciu trenera pracy. Zawierały różne formy umów, w różnym wymiarze czasowym, dopasowanym do indywidualnych potrzeb i możliwości. 11 osób rozpoczęło staże zawodowe finansowane ze środków urzędów pracy. Umowy zostały podpisane na okres 6 miesięcy.

Warto zmienić prawo?

Jak wyjaśnił Hadław, celem programu nie było jednak zatrudnienie osób niepełnosprawnych, ale przygotowanie rekomendacji do wprowadzenia trenera pracy do polskiego systemu prawnego, do systemu wsparcia zatrudnienia osób niepełnosprawnych. – Trener pracy jest dobrym pomysłem. Ale musi to być jedno z wielu narządzi wspierających osoby niepełnosprawne na rynku pracy. Nie może być jedynym, nie może zastąpić choćby dofinansowania do wynagrodzeń dla osób niepełnosprawnych – dodał. Na pytanie, skąd finansować trenerów pracy powiedział, że pojawiały się różne pomysły, np. z Funduszu Pracy albo z PFRON.

P.o. rzecznika prasowego PFRON Robert Jakubowski powiedział ocenił projekt jako dobry i przyznał, że miałby szansę zaistnieć na polskim rynku, ale wymaga zmian w porządku prawnym. Dodał, że ostatecznie będzie o tym decydować Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Niepełnosprawnych po zakończeniu programu.

Z danych ministerstwa pracy wynika, że w 2013 roku aktywnych zawodowo było 17,3 proc. osób niepełnosprawnych w wieku 15 lat i więcej; udział osób pracujących wśród osób niepełnosprawnych wynosił 14,4 proc., stopa bezrobocia 16,9 proc.

Dane z systemu dofinansowań i refundacji PFRON wskazywały, że w końcu grudnia 2013 r. zarejestrowanych było łącznie 251,2 tys. osób niepełnosprawnych, w tym 84,4 tys. osób zatrudnionych na otwartym rynku pracy i 166,8 tys. osób pracujących w zakładach pracy chronionej.

W 2013 r. pracodawcy zgłosili do urzędów pracy 59,3 tys. ofert pracy dla osób niepełnosprawnych

 

Źródło:

logo_pap_0

Jak wygląda ścieżka zatrudnienia osoby z niepełnosprawnością?

Wielu osobom może się wydawać, że dla osób z niepełnosprawnością znalezienie pracy jest taką samą trudnością jak dla osoby pełnosprawnej.

Nic bardziej mylnego!!!

Osoby z niepełnosprawnością mają zdecydowanie utrudniony dostęp do rynku pracy.


Mają bowiem do pokonania znacznie więcej barier niż osoby w pełni sprawne. Przykładowo dla osoby z niepełnosprawnością słuchu wyzwaniem nie lada będzie nauka komunikowania się, dla osoby poruszającej się na wózku samo przygotowanie się do pracy, wszelkie zabiegi higieniczne i pielęgnacyjne przed wyjściem do pracy zajmują dużo więcej czasu niż osobom pełnosprawnym, które często nie mają świadomości trudności i barier, z którymi mierzą się na co dzień osoby z niepełnosprawnością.

Z poniższego filmu dowiecie się jak wygląda droga do zatrudnienia osoby niepełnosprawnej. Jego bohaterka – Marta Bartold – osoba z niepełnosprawnością narządu słuchu pracująca w Fundacji Aktywizacja – opowiada z jakimi trudnościami i barierami musiała się zmierzyć, by móc zacząć funkcjonować na rynku pracy jako pełnoprawny pracownik.

Położenie społeczno-ekonomiczne niepełnosprawnych w Polsce na tle sytuacji osób niepełnosprawnych w krajach Unii Europejskiej

Źródło artykułu: „Niepełnosprawność – zagadnienia, problemy, rozwiązania”, kwartalnik, nr II/2014 (11)

Barbara Gąciarz

Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie

Jerzy Bartkowski
Uniwersytet Warszawski

Streszczenie

Opis położenia społecznego osób niepełnosprawnych nie jest wyłącznie rejestracją

kwartalnik niepełnosprawnośćstatycznego stanu tej kategorii społecznej w różnych wymiarach, ale także określeniem jej pozycji w  odniesieniu do reszty społeczeństwa. Jego znaczenie polega przede wszystkim na identyfikacji różnych aspektów społecznego uprzywilejowania lub upośledzenia danej kategorii osób. W przypadku osób niepełnosprawnych ma to bezpośrednie znaczenie dla polityki publicznej, gdyż jej podstawową funkcją powinno być wyrównywanie szans tych osób oraz zapewnianie im standardu życia porównywalnego z ogółem społeczeństwa. W tekście przedstawiamy charakterystykę położenia osób niepełnosprawnych w Polsce na tle sytuacji niepełnosprawnych w krajach „starej” i „nowej” UE, zarówno poprzez opis typowych cech społeczno-demograficznych, określających poziom zamożności i zdolność do zaspokajania potrzeb, jak i charakterystykę cech świadomości społecznej tej kategorii osób, które wyznaczają najważniejsze orientacje społeczne ich działań.

Słowa kluczowe: osoby niepełnosprawne, położenie społeczne, jakość życia, Unia Europejska

 

Socio-economic position of the disabled in Poland against the situation of persons with disabilities in the European Union

Summary

The description of the social position of persons with disabilities is not only a registration of the static state of this social category in different dimensions, but the determination of its position in relation to the rest of society as well. Its importance lies primarily in identifying various aspects of social privilage or impairement of the given category of individuals. In the case of persons with disabilities it has a direct relevance to public policy, as its primary function should be equal opportunities for these people and providing them with a standard of living comparable to the general public. In the text we present the characteristics of the situation of persons with disabilities in Poland against the situation of persons with disabilities in the countries of the „old” and the „new” EU, both through the description of the typical socio-demographic characteristics defining the level of wealth and the ability to meet the needs, as well as characteristics of the features of social consciousness in this category of individuals that define the most important social orientations of their activities.

Keywords: persons with disabilities, social situation, quality of life, the European Union

PRZEJDŹ DO ARTYKUŁU

Giełda Mocy 2014 jako szansa na aktywizowanie zawodowe osób z niepełnosprawnością

ps 10 tytuł

Stowarzyszenie „Otwarte Drzwi” już po raz czwarty organizuje wydarzenie pod nazwą „Giełda Mocy”. Tegoroczna edycja tego wyjątkowego spotkania będzie miała miejsce już 22.10.2014 roku w Zakładzie Aktywności Zawodowej Stowarzyszenia Otwarte Drzwi Galeria Apteka Sztuki.

Giełda Mocy to wydarzenie o szczególnym znaczeniu dla środowiska osób z niepełnosprawnościami. Jest ona zwieńczeniem programu rehabilitacji społecznej i zawodowej osób niepełnosprawnych, który Stowarzyszenie realizuje od wielu lat. Promuje ponadto zatrudnienie wspomagane w środowisku biznesowym i instytucjonalnym. Giełda Mocy jest wyjątkowym spotkaniem kandydatów do pracy z pracodawcami, podczas którego kandydat występuje w roli gospodarza i przedstawia siebie jako potencjalnego pracownika.

Już 22 października 2014. pracodawcy po raz czwarty zawitają do Zakładu Aktywności Zawodowej Galeria Apteka Sztuki, przy Al. Wyzwolenia 3/5, aby poznać „moc” poszczególnych osób z niepełnosprawnością, a następnie zdiagnozować możliwość jej wykorzystania w swoim środowisku pracy. „Moc”, czyli potencjał ludzi niepełnosprawnych przejawia się na wiele sposobów. Płynie nie tylko z różnych umiejętności, kompetencji społecznych i cech charakteru, takich jak niesamowity optymizm, otwartość, sumienność, solidność, rzetelność, entuzjazm, zaangażowanie w wykonywaną pracę, ale również – przede wszystkim – z ukochanych pasji, które dostarczają energii do działania, kształtują osobowość i rozwijają kompetencje.

 

Doświadczenia pracodawców, którzy zatrudniają osoby z niepełnosprawnością, współpracując z trenerami pracy i doradcami zawodowymi ze Stowarzyszenia Otwarte Drzwi, pokazują, że są to osoby, które z uśmiechem i zapałem wykonują powierzone obowiązki. Czwarta edycja Giełdy Mocy kładzie szczególny nacisk na wspomniane zainteresowania kandydatów do pracy, dlatego też osoby z niepełnosprawnością, spotykając się z pracodawcami, zaprezentują swoje pasje i wynikające z nich kwalifikacje i osiągnięcia zawodowe. Dodatkowo, doradcy zawodowi oraz trenerzy pracy ze Stowarzyszenia Otwarte Drzwi odpowiedzą na wszelkie pytania dotyczące zatrudniania wspomaganego.

Giełda Mocy jest integralnym elementem projektu Stowarzyszenia Otwarte Drzwi, którego zasadniczym celem jest dostarczenie osobom z niepełnosprawnościami możliwości podniesienia swoich kompetencji zawodowych i społecznych poprzez udział w „odwróconych” targach pracy, gdzie bezpośrednio będą miały możliwość kontaktu z pracodawcami i podjęcia zatrudnienia na otwartym runku pracy.

Cele szczegółowe projektu realizowanego przez Stowarzyszenie to:

  • Zatrudnienie osób z niepełnosprawnościami na otwartym rynku pracy,
  • Korzystna zmiana wizerunku osoby z niepełnosprawnością jako pełnowartościowego pracownika w percepcji pracodawcy,
  • Promocja osób z niepełnosprawnościami na otwartym rynku pracy,
  • Wzrost integracji osób z niepełnosprawnościami w środowisku społeczno–zawodowym,
  • Wzrost wiedzy pracodawców na temat specyfiki pracy z osobami z niepełnosprawnościami,
  • Wzrost kompetencji w zakresie autoprezentacji wśród osób z niepełnosprawnościami,
  • Upowszechnienie efektów osiąganych w procesie rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób z niepełnosprawnościami.

 

Jak wyżej zauważono, Giełda Mocy jest integralną częścią powyższego projektu. Bez tego wydarzenia osiągnięcie celów projektu finansowanego ze środków m.st. Warszawy nie byłoby możliwe. Giełda

Mocy – to inaczej, jak wyżej zaakcentowano, „odwrócone” targi pracy. W ich trakcie odbędzie się autoprezentacja i prezentacja poszczególnych kandydatów, bezpośrednie spotkania kandydatów z pracodawcami oraz nawiązanie współpracy pomiędzy specjalistami zajmującymi się rehabilitacją zawodową i społeczną osób z niepełnosprawnościami a firmami i instytucjami, gdzie osoby z niepełnosprawnościami mogą podjąć pracę. Dodatkowo cele projektu będą możliwe do osiągnięcia dzięki upowszechnieniu rezultatów przeprowadzonych działań poprzez: umieszczenie materiałów powstałych w trakcie trwania projektu na stronach internetowych oraz przygotowanie pakietu informacyjno-promocyjnego dla pracodawców.

Najistotniejszym efektem realizacji projektu będzie zwiększenie się liczby osób z niepełnosprawnościami posiadających kompetencje zawodowe i społeczne umożliwiające podjęcie pracy na otwartym rynku pracy. Powyższy projekt ma bardzo krótki czas realizacji, bowiem, będzie miał on miejsce w okresie od 01.09.2014 do 16.11.2014.

Adresatami projektu Stowarzyszenia Otwarte Drzwi są dwie grupy społeczne: osoby z niepełnosprawnościami (jako beneficjenci bezpośredni) oraz pracodawcy otwartego rynku pracy (jako beneficjenci pośredni).

Osoby z niepełnosprawnościami jako pierwsza grupa docelowa projektu, to osoby dorosłe głównie z niepełnosprawnością intelektualną, psychiczną, ruchową, bądź narządu wzroku). Są to zarówno kobiety, jak i mężczyźni. Osoby te muszą legitymować się zamieszkiwaniem na terenie m.st. Warszawy. Uczestnikami projektu są osoby korzystające ze wsparcia jednej z placówek Stowarzyszenia „Otwarte Drzwi”: Warsztatu Terapii Zajęciowej z Dzielnicy Praga Północ, Ośrodka Dziennego Pobytu i Rehabilitacji Społecznej z Dzielnicy Ochota, Środowiskowego Domu Samopomocy typ A i B z Dzielnicy Wilanów, Ośrodka Wsparcia Osób Niepełnosprawnych „Partnerzy” z Dzielnicy Wola oraz będące zatrudnione w warunkach Zakładu Aktywności Zawodowej Stowarzyszenia Galeria Apteka Sztuki. Grupa docelowa projektu to osoby, które przeszły z sukcesem proces rehabilitacji zawodowej i społecznej, a aktualnie są na etapie poszukiwania miejsca pracy na otwartym rynku pracy. Część z tych osób ma już doświadczenie zawodowe w warunkach chronionych, jednak ich potencjał, możliwości i aspiracje predestynują ich do pracy w otwartych strukturach.

Druga grupa docelowa to, jak wyżej wskazano pracodawcy otwartego rynku pracy – zarówno ze sfery biznesu, jak i ze środowiska instytucjonalnego – także z sektora publicznego. Tę grupę adresatów stanowić zatem będą zarówno firmy i instytucje, z którymi Stowarzyszenie współpracuje na co dzień przy realizacji szeregu zadań, jak i takie, do których będzie docierać specjalnie pod kątem udziału w Giełdzie Mocy. Rekrutacja firm odbywać się będzie poprzez bezpośredni kontakt telefoniczny, spotkania osobiste z wykorzystaniem baz danych pracodawców posiadanych przez poszczególne placówki Stowarzyszenia.

Autorzy projektu zakładają, że bezpośredni udział w Giełdzie Mocy weźmie 10 dorosłych osób z niepełnosprawnościami oraz 30 przedstawicieli firm i instytucji mogących zatrudniać osoby z niepełnosprawnością w warunkach otwartego rynku pracy. Koordynacja i zarządzenie projektem odbywa się w Ośrodku Wsparcia Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną PARTNERZY, natomiast bezpośrednia realizacja Giełdy Mocy odbędzie się w Galerii Apteka Sztuki – Zakładzie Aktywności Zawodowej Stowarzyszenia „Otwarte Drzwi”.

Autorzy powyższego projektu dołożyli wszelkich starań, aby zrealizować powyższy projekt na najwyższym poziomie profesjonalizmu, dlatego też realizacja tego zadania podzielona została na 9 etapów, na które składa się:

  • Etap 1: Pozyskanie do współpracy pracodawców zatrudniających osoby z niepełnosprawnościami, na ten etap składają się działania takie jak:
  • analiza miejsc pracy, w których zatrudnione są osoby z niepełnosprawnością w celu wytypowania pracodawców mogących być przykładem dobrych praktyk w tym zakresie;
  • uzyskanie niezbędnych zezwoleń i zgód;
  • stworzenie materiału filmowego prezentującego zatrudnione osoby z niepełnosprawnością bezpośrednio w miejscu pracy.
  • Etap 2: Wytypowanie i przygotowanie 10 kandydatów – na ten etap składają się działania takie jak:
  • opracowanie portfolio zawierającego: CV, rekomendacje, świadectwa szkolne, świadectwa pracy, umowy wolontariackie, opinie stażowe, zaświadczenia z odbytych kursów i szkoleń, orzeczenie o niepełnosprawności, ksero dowodu osobistego;
  • przygotowanie kandydatów do spotkań z pracodawcami, w tym przygotowanie analizy kompetencyjnej każdego kandydata pod kątem preferowanych i możliwych do wykonywania prac zawodowych.
  • Etap 3: Aktualizacja bazy potencjalnych pracodawców – na powyższy etap składają się następujące działania:
  • aktualizacja bazy zawierającej dane i kontakty osobowe do: instytucji rządowych i samorządowych oraz innych jednostek administracji publicznej, uczelni wyższych, szkół, przedszkoli, organizacji pozarządowych, marketów i sklepów (w tym wielkopowierzchniowych), firm prywatnych i produkcyjnych, firm międzynarodowych posiadających przedstawicielstwa na terenie Polski (szczególnie firmy posiadające doświadczenia w działaniach CSR), firm sprzątających, restauracji, firm cateringowych, korporacji, agencji zatrudnienia, urzędów pracy;
  • przygotowanie prezentacji instytucji lub firmy, która z sukcesem zatrudnia osoby z niepełnosprawnością jako efekt realizacji poprzednich edycji Giełdy Mocy- uzyskanie zgody na podzielenie się doświadczeniami, wybranie przedstawicieli prezentujących doświadczenia firmy.
  • Etap 4: Przygotowanie materiałów promocyjnych, w tym:
  • opracowanie harmonogramu Giełdy Mocy;
  • opracowanie zaproszeń dla gości, materiałów promocyjnych (w tym portfolio), ulotek informacyjnych, plakatów;
  • zakup zestawów konferencyjnych (teczka, notatnik, długopis) dla kandydatów oraz uczestników Giełdy Mocy;
  • nakręcenie materiału promocyjnego do wykorzystania m.in. w Tramwajach Warszawskich;
  • napisanie scenariusza i nakręcenie filmu promocyjnego dotyczącego dobrych praktyk w zakresie zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami na otwartym rynku;
  • wykonanie profesjonalnych zdjęć kandydatom;
  • kontakty bezpośrednie z pracodawcami oraz zapraszanie na „Giełdę Mocy”.
  • Etap 5: Promocja Giełdy Mocy w mediach, w tym:
  • umieszczenie informacji na portalach branżowych i społecznościowych;
  • pozyskanie patronatów;
  • dystrybucja notatek prasowych do prasy, radio i telewizji.
  • Etap 6: Inne działania organizacyjne, w tym przede wszystkim:
  • przygotowanie miejsca wydarzenia;
  • stworzenie listy gości oraz potwierdzanie obecności uczestników;
  • przygotowanie oferty cateringowej, zakup produktów spożywczych.
  • Etap 7: Realizacja głównego wydarzenia Giełda Mocy – na ten zasadniczy punkt składają się działania takie jak:
  • prezentacja organizatorów oraz przywitanie gości, ze szczególnym uwzględnieniem potencjalnych pracodawców osób z niepełnosprawnościami;
  • prezentacja kandydatów;
  • wystąpienia pracodawców prezentujących dobre praktyki w zakresie zatrudniania osób z niepełnosprawnościami;
  • zaprezentowanie funkcji trenera pracy jako osoby wspierającej osobę z niepełnosprawnością w procesie zatrudnienia, jak i doradcy dla pracodawcy w kwestiach formalnych i dotyczących kontaktu z przyszłym pracownikiem;
  • umożliwienie pracodawcom i kandydatom przy wsparciu trenerów pracy wstępnych rozmów kwalifikacyjnych – nawiązanie współpracy;
  • Etap 8: Zatrudnienie osób z niepełnosprawnościami oraz upowszechnianie realizacji projektu – w przypadku nawiązania współpracy owocującej propozycją zatrudnienia, stażu lub praktyki kolejnym etapem realizacji projektu (kontynuowanym po zakończeniu realizacji projektu) będzie wyszkolenie pracownika w miejscu pracy, oraz długofalowa, kompleksowa współpraca trenera pracy z pracodawcą i zatrudnionym pracownikiem. Dodatkowo na typ etapie Stowarzyszenie Otwarte Drzwi będzie podsumowywać i upowszechniać efekty realizacji projektu: rozsyłać i promować materiały powstałe w ramach projektu, aktualizować informacje na stronach internetowych etc.
  • Etap 9: Zarządzanie projektem – sprawna realizacja projektu polegającego na organizacji Giełdy Mocy nie byłaby możliwa bez etapu zarządzania projektem. Do koordynacji zadania oddelegowany został pracownik Stowarzyszenia odpowiedzialny za całościowy nadzór nad realizacją zadania, kontakt z poszczególnymi jego realizatorami, opracowywanie harmonogramu, dokumentowanie zadania (w tym prowadzenie dokumentacji projektu: oferta i zadania konkursowe, archiwizacja korespondencji przychodzącej i wychodzącej, dokumentacja fotograficzna i filmowa, inne zgodnie ze standardami realizacji projektów w stowarzyszeniu Otwarte Drzwi). Tak jak to zawsze ma miejsce przy realizacji różnorodnych projektów, tak i w tym przypadku zarządzanie projektem odbywać się będzie przez cały okres realizacji projektu.

 

Planowane efekty realizacji projektu Giełda Mocy

Stowarzyszenie Otwarte Drzwi w wymiarze twardym założyło, że rezultatami realizacji działania będzie:

  • nagranie 3 filmów promujących zatrudnienie osób z niepełnosprawnościami (1 film z video CV kandydatów, 1 prezentujący dobre praktyki, 1 do celów promocyjnych, np. w TV);
  • przygotowanie 10 profesjonalnych portfolio kandydatów;
  • przygotowanie ulotek promocyjnych i druk w ilości 500 egzemplarzy;
  • dystrybucja 60 zestawów konferencyjnych (teczka, notatnik, długopis);
  • uczestnictwo w Giełdzie Mocy w formie udziału w filmie co najmniej 2 pracodawców prezentujących dobre praktyki w zakresie zatrudniania osób z niepełnosprawnościami;

W wymiarze miękkim natomiast autorzy projektu założyli, że rezultatami realizacji działania będzie:

  • wzrost samooceny przygotowanych kandydatów;
  • poszerzenie wiadomości na temat rynku pracy przez kandydatów;
  • wzrost kompetencji zawodowych przez zatrudnionych pracowników;
  • zwiększenie poziomu aktywności zawodowej wśród osób z niepełnosprawnościami – kandydatów podczas Giełdy Mocy;
  • zmiana wizerunku osób niepełnosprawnych w środowisku biznesowym;
  • wzrost wiedzy pracodawców na temat specyfiki pracy z osobami z niepełnosprawnością;
  • dostarczenie formalnej wiedzy pracodawcom na temat zatrudniania osób niepełnosprawnych;
  • wypromowanie osoby z niepełnosprawnością jako dobrego pracownika.

 

Stowarzyszenie podzieliło realizacje Giełdy Mocy na 9 etapów realizacji działań w projekcie. Harmonogram działań w ramach projektu przedstawia się następująco:

  • Etap 1: Pozyskanie do współpracy pracodawców zatrudniających osoby z niepełnosprawnościami;
  • Etap 2: Wytypowanie i przygotowanie 10 kandydatów, którzy będą prezentować swój potencjał w trakcie Giełdy Mocy;
  • Etap 3: Aktualizacja bazy potencjalnych pracodawców;
  • Etap 4: Przygotowanie materiałów promocyjnych;
  • Etap 5: Promocja Giełdy Mocy w mediach;
  • Etap 6: Inne działania organizacyjne;
  • Etap 7: Realizacja wydarzenia Giełda Mocy;
  • Etap 8: Zatrudnienie osób z niepełnosprawnościami oraz upowszechnienie realizacji projektu;
  • Etap 9: Zarządzanie projektem.

Wydarzenia takie jak Giełda Mocy stanowią bardzo ważne inicjatywy służące zwiększaniu stopnia aktywizacji zawodowej osób z niepełnosprawnością. Poziom aktywności zawodowej niepełnosprawnych w Polsce jest wciąż na niezadowalającym poziomie. Dzięki takim wydarzeniom istnieje szansa na uświadamianie pracodawcom, że osoby z niepełnosprawnością mogą doskonale funkcjonować na otwartym rynku pracy, że są zawody, w których te osoby doskonale się realizują. Ponadto pracodawcy odpowiedzialni społecznie, realizujący strategie społecznie odpowiedzialnego biznesu mogą uświadomić sobie, że działania na rzecz zatrudniania osób niepełnosprawnych można włączać do strategii CSR firm, korzystając w tym zakresie ze standardów „Niepełnosprawność i społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw” – CSR-D.

Michał Mazur 

 

Powyższy artykuł ukazał się w październikowym numerze miesięcznika “Pracownik socjalny” 

Wywiad w radiowej Jedynce – “Lodołamacze” – Najlepszą rehabilitacją dla niepełnosprawnych jest praca

W dniu wczorajszym odbyła się Gala Finałowa IX edycji konkursu dla pracodawców wrażliwych społecznie “Lodołamacze”. W związku z tym w Polskim Radiu – Jedynce, który jest patronem medialnym tego wydarzenia zrealizowany został wywiad z Panią Anną Węgrzynowicz, dyrektor ds. organizacyjnych Polskiej Organizacji Pracodawców Osób Niepełnosprawnych.

W trakcie tego wywiadu padło wiele interesujących stwierdzeń, również i takie, że firmy coraz częściej włączają się w działania na rzecz niepełnosprawnych, wynikające z odpowiedzialności społecznej pracodawców. To też potwierdza potrzebę stworzenia standardów, które wskażą w jaki sposób łączyć działalność CSR firm z oddziaływaniami na rzecz osób z niepełnosprawnością.

Zachęcam do zapoznania się z poniżej udostępnionym nagraniem.

 

Źródło: youtube

 

AKTYWNI NIEZNISZCZALNI. Spot zachęcający do życia pełnią życia bez względu na niepełnosprawność

Stowarzyszenie Aktywne Życie (aktywnezycie.org) przygotowało klip pt. AKTYWNI „NIEZNISZCZALNI”, którego bohaterami są zawodnicy katowickiej drużyny rugby – osoby na co dzień poruszające się na wózkach, jak i inni niepełnosprawni.

Ten klip zachęca do bycia aktywnym bez względu na bariery i ograniczenia. Można w nim przekonać się, jak bardzo widowiskową i waleczną dyscypliną sportu jest rugby na wózkach. W filmie można także zobaczyć spełnianie marzeń – skoki spadochronowe wykonane przez osoby z niepełnosprawnością. Z lotu ptaka pokazane zostało miasto Katowice.

Partnerem wydarzenia jest Instytucja Kultury Katowice Miasto Ogrodów

 

Źródło: Youtube 

Miasto przyjazne niepełnosprawnym?

Źródło artykułu: „Niepełnosprawność – zagadnienia, problemy, rozwiązania”, kwartalnik, nr II/2014 (11)

 

kwartalnik niepełnosprawność

Autor: Marta Misiewicz Uniwersytet Śląski w Katowicach

Dostosowanie przestrzeni miasta do potrzeb osób niepełnosprawnych to coraz ważniejszy obszar działań władz samorządowych. Przemyślana architektura budynków, budowa dróg czy adaptacja szeroko pojętego transportu miejskiego zapewnia swobodne korzystanie z miejskiego życia wszystkim użytkownikom. Należy jednak pamiętać o tym, że to opinia samych osób niepełnosprawnych co do użyteczności przestrzeni powinna być najważniejszym wyznacznikiem zagadnienia. W artykule główna uwaga autorki skupia się na problemach dopasowania wielu obszarów miasta do niepełnosprawnego użytkownika. Przytoczone zostały przykłady ulepszeń stosowane w polskich miastach, a także problemy, którym jeszcze nie zdołano sprostać. Przedstawiono też opinię niepełnosprawnych użytkowników o dostosowaniu obszarów miejskich do ich potrzeb.

Słowa kluczowe: miasto, niepełnosprawni w mieście, logistyka miejska, logistyka

 

Disabled-friendly city?

Summary

Adjustment of the city space to the needs of people with disabilities stands for the increasingly important area of activities of local authorities. The thoughtful architecture of the buildings, road construction or adaptation of the widely understood urban transport provides free use of city life to all users. However, it should be noted that the opinion of the disabled themselves considering the usefulness of the space, should be

the most important determinant of the issue. In the article, the author focuses mainly on the problems of adjustment of the number of areas of the city to a disabled user. Examples of improvements applied in the Polish cities, as well as problems that have not been met, were given. The opinion of the disabled users about the adjustment of urban areas to their needs was also presented.

Keywords: city, the disabled in the city, urban logistics, logistics

 

Pełna treść artykułu opublikowanego w kwartalniku „Niepełnosprawność – zagadnienia, problemy, rozwiązania” znajdziecie Państwo TUTAJ

„KULTURA NA MIGI” APLIKACJA MOBILNA DLA OSÓB NIESŁYSZĄCYCH

 

„Kultura na migi” daje osobom niesłyszącym, posługującym się Polskim Językiem Migowym, niepowtarzalną szansę zapoznania się z wybranymi dziełami sztuki z kolekcji Muzeum Sztuki Nowoczesnej oraz obiektami prezentowanymi na wystawie czasowej „Maria Bartuszová. Formy przejściowe”.

„Kultura na migi” to interaktywny przewodnik po Muzeum wykorzystujący język migowy. Aplikacja jest dostępna do pobrania bezpłatnie na smartfony Lumia z systemem operacyjnym Windows Phone 8 oraz Windows Phone 8.1. Zwiedzający Muzeum będą mieli możliwość wypożyczenia urządzenia z zainstalowaną aplikacją. „Kultura na migi” pozwoli zeskanować umieszczone przy eksponatach kody QR i przenieść zwiedzających do klipów wideo, na których znajdują się bogate opisy eksponatów w języku migowym.

 

Poniżej też spot promujący tę akcję

 

Oby więcej instytucji przyłączało się do tego typu akcji!!!