Dziś Międzynarodowy Dzień Wolontariusza

dzien-wolontariusza

Międzynarodowy Dzień Wolontariusza (ang. International Volunteer Day, IVD), również Międzynarodowy Dzień Wolontariusza Wspierającego Rozwój Gospodarczy i Społeczny – święto obchodzone corocznie 5 grudnia. Zostało ustanowione przez Zgromadzenie Ogólne ONZ – rezolucją 40/212 z 17 grudnia 1985 roku.

Obchody koordynowane są przez Wolontariuszy ONZ.

Celem obchodów jest uznanie pracy wolontariuszy na całym świecie za ich trud, czas i umiejętności na rzecz rozwoju gospodarczego i społecznego oraz osiągnięcie Milenijnych Celów Rozwoju.

Działalność wolontariuszy obejmuje wspieranie inicjatyw pokojowych, niesienie pomocy humanitarnej i medycznej, monitorowanie przestrzegania praw człowieka oraz usługi doradcze dla sektora prywatnego i publicznego.

 

W Polsce wolontariat jest mniej powszechny niż na Zachodzie głównie dlatego, że w okresie PRL organizacje pozarządowe nie były dobrze widziane przez komunistyczne władze.

Od lat 90. rozwinięto sieć ośrodków, które pośredniczą między osobami szukającymi pomocy i gotowymi ją ofiarować. Z roku na rok w taką działalność angażuje się coraz więcej Polaków w wieku od 18 do 25 lat. Oprócz zarejestrowanych ochotników, jest też wiele tysięcy osób, które pomagają bezinteresownie, na przykład sąsiadom, czy osobom chorym.

Zapytani o ważne powody udzielenia pomocy, Polacy najczęściej wskazują moralne, religijne i polityczne przekonania – prawie 90 procent oraz satysfakcję z wykonywania takiej pracy – ponad 75 procent. Nieco rzadziej angażują się w wolontariat licząc na to, że w przyszłości ktoś inny pomoże im – ponad 70 procent. Motyw jakim jest odwdzięczenie się za pomoc, którą się samemu otrzymało wcześniej – deklaruje 32 procent badanych.
Źródło: Wikipedia; interia.pl

Dziś Światowy Dzień Osób Niepełnosprawnych

Jest ich w Polsce prawie pięć milionów, większość nie pracuje, opiekę nad nimi sprawuje rodzina. Ale są i tacy, którzy studiują i pracują, przełamują własne bariery. W środę obchodzony jest dzień osób z niepełnosprawnościami.

308839_111109859052146_1564705930_n

Światowy Dzień Osób Niepełnosprawnych obchodzony jest od 1992 r. Ustanawiając go, Organizacja Narodów Zjednoczonych chciała zwrócić uwagę na problemy tej grupy społecznej i podkreślić konieczność działań na rzecz ich integracji z resztą społeczeństwa.

Tego dnia wiele miejsc organizuje wydarzenia dla osób z niepełnosprawnościami. W stołecznym Muzeum Narodowym przez cały dzień będą bezpłatne zajęcia, warsztaty, zagadki i dyskusje (jest możliwość dowozu niepełnosprawnych do placówki), w Muzeum Powstania Warszawskiego – trzy projekcje filmowe, dostosowane do możliwości percepcyjnych osób niepełnosprawnych. Warszawskie Muzeum Sportu zaprasza osoby niepełnosprawne oraz ich opiekunów do bezpłatnego zwiedzania, a także m.in. na pokaz szermierki na wózkach.

We wtorek, dzień przed Światowym Dniem Osób Niepełnosprawnych, Fundacja Integracja rozstrzygnęła doroczny konkurs “Człowiek bez barier”, który promuje osoby niepełnosprawne pokonujące bariery i odnoszące sukcesy.

Ostatnie pełne dane dotyczące liczby osób niepełnosprawnych w Polsce pochodzą z Narodowego Spisu Powszechnego 2011. Według nich liczba osób z niepełnosprawnością wynosiła ogółem około 4,7 mln i stanowiła 12,2 proc. ludności kraju. Najczęstszą przyczyną niepełnosprawności były schorzenia narządów ruchu, układu krążenia oraz schorzenia neurologiczne, uszkodzenia i choroby wzroku.

Jak pokazuje informacja rządu o realizacji Karty Praw Osób Niepełnosprawnych w 2013 r., większość osób z niepełnosprawnościami wciąż pozostaje poza rynkiem pracy. W 2013 r. 2 mln 746 tys. osób niepełnosprawnych było biernych zawodowo, 478 tys. pracowało, 96 tys. zarejestrowało się jako bezrobotni. Relatywnie najlepiej przedstawiała się sytuacja osób niepełnosprawnych w stopniu lekkim, w tej grupie poziom aktywności zawodowej wynosił 26,8 proc. W najtrudniejszej sytuacji były osoby niepełnosprawne ze znacznym stopniem niepełnosprawności, których poziom aktywności zawodowej wynosi 4,8 proc., a wskaźnik zatrudnienia 4,1 proc

Według pełnomocnika rządu ds. osób niepełnosprawnych Jarosława Dudy, coraz więcej pracodawców dostrzega, że osoby z niepełnosprawnościami są ważnym podmiotem na rynku pracy i oferuje im zatrudnienie, w czym wspiera ich państwo, dofinansowując te miejsca pracy. Jednocześnie – jak mówił – nadal mało osób z niepełnosprawnością pracuje w administracji publicznej.

Osoby niepełnosprawne są wciąż gorzej wykształcone niż osoby sprawne, choć z informacji rządu wynika, iż w latach 2008–2013 nastąpiła poprawa w zakresie edukacji wśród osób powyżej 16 lat z orzeczoną niepełnosprawnością. Jest wśród nich więcej osób z wykształceniem wyższym (6,1 proc. w 2008 r. i 7,7 proc. w 2013 r.), policealnym i średnim zawodowym (18,4 proc. w 2008 r. do 20,2 proc. w 2013 r.).

Rodzice dzieci z niepełnosprawnością zwracają uwagę, że samorządy nie przekazują wszystkich środków na specjalne potrzeby ich dzieci, domagają się “znaczenia” pieniędzy na edukację dzieci z określonymi schorzeniami; rząd chce uszczelnić system i bardziej kontrolować, czy środki trafiają tam, gdzie powinny.

Źródło: 
logo_pap_0

Już 3 grudnia 2014 w Warszawie CSR Case Study Day

CSR grafika 1

Czym jest CSR Case Study Day?

Jak mówią organizatorzy CSR Case Study Day to wielkie święto Społecznie Odpowiedzialnego Biznesu. Jest to wydarzenie skierowane do osób odpowiedzialnych za prowadzenie i realizację działań CSR w firmach oraz do wszystkich osób zainteresowanych tematyką społecznej odpowiedzialności.

 

To wydarzenie w całości poświęcone analizie oraz ocenie konkretnych i już zrealizowanych działań CSR, które zostaną przedstawione w 15 wyjątkowych Case Study.

 

Co się będzie działo podczas CSR Case Study Day?

Podczas spotkania zaprezentowane zostaną przykłady nie tylko ze środowiska korporacyjnego, ale również dużych, małych i mikro firm oraz organizacji pozarządowych.

 

Zaproszeni eksperci przedstawią uczestnikom konkretne pomysły, ich rozwiązania oraz rzetelną ocenę efektów. Ocenie zostaną poddane rozwiązania, które odniosły sukces oraz rozwiązania, które się nie powiodły.

 

Ponadto przez cały dzień zaproszeni eksperci będą do dyspozycji uczestników, udzielając odpowiedzi na indywidualne pytania.

 

Do udziału w CSR Case Study Day organizatorze zapraszają Przedsiębiorców, Dyrektorów, Kierowników, Specjalistów ds. CSR, PR, Marketingu oraz osoby zainteresowane obszarem CSR.

Więcej szczegółów i rezerwacja biletów dostępna jest na stronie
www. CSRinspiracje.pl.

Poziomy Aplikacji GRI

Okres końca roku jest czasem, w którym wiele podmiotów przygotowuje raporty odpowiedzialności społecznej za mijający rok (lata). Wiele firm, przygotowując raporty powołuje się na Wytyczne dotyczące raportowania społecznego (dostępne TUTAJ), przygotowane przez The Global Reporting Initiative (GRI).

Powyższa organizacja, oprócz opracowania wytycznych, przygotowała także instrukcję, dotyczącą Poziomów Aplikacji GRI. Instrukcja ta wskazuje, jakie są dostępne poziomy raportowania, jakie punkty wytycznych w ramach tych poziomów są obowiązkowe do zaprezentowania, ale też jakie są wymogi odnoszące się do wymogów weryfikacji raportu.

Instrukcja dotycząca poziomów aplikacji GRI dostępna jest TUTAJ

poziomy aplikacji GRI

Informowanie o stosowaniu PN-ISO 26000

Wśród podmiotów realizujących strategie społecznie odpowiedzialnego biznesu rozpowszechniona jest praktyka stosowania się do zaleceń normy odnoszącej się do CSR – ISO 26000. Przedsiębiorcy często decydują się na dokonywanie audytów w zakresie prowadzenia działalności przestrzegając wytycznych podanych w normie ISO 26000.

W związku z faktem, że wielu przedsiębiorców niewłaściwie powołuje się na swoich stronach i w przygotowywanych dokumentach na normę ISO 26000, Polski Komitet Normalizacyjny opublikował informację, jak komunikować stosowanie PN-ISO 26000.

ISO 26000

Oto informacja ze strony PKN:

Poniżej podano tłumaczenie dokumentu opracowanego przez ISO 26000 PPO SAG Social Responsibility, dotyczącego sposobu informowania o stosowaniu ISO 26000.

Te same zasady dotyczą informowania o stosowaniu PN-ISO 26000.

 

 

ISO 26000 PPO SAG

Social responsibility

 

Protokół dotyczący sposobu informowania o ISO 26000

Organizacje, które chcą informować o stosowaniu (korzystaniu z) normy ISO 26000, powinny starannie wybierać sformułowania. Z tekstu ISO 26000 wyraźnie wynika, że jest to norma o charakterze wytycznych i nie jest przeznaczona do stosowania dla celów certyfikacji. Niniejszy protokół został opracowany przez ISO 26000 Post Publication Organization na podstawie dotychczasowego doświadczenia i celem jego jest podanie wytycznych dotyczących poprawnych sformułowań oraz sformułowań niewłaściwych, których należy unikać podczas informowania o stosowaniu ISO 26000.

Sformułowania poprawne
Wykorzystanie normy ISO 26000 do integracji/wdrożenia społecznej odpowiedzialności/ postępowania odpowiedzialnego społecznie w organizacji
Stosowanie normy ISO 26000 do integracji/wdrożenia społecznej odpowiedzialności/ postępowania odpowiedzialnego społecznie w organizacji
Uznanie ISO 26000 za dokument odniesienia zawierający wytyczne
Na podstawie ISO 26000
Realizowanie (Przestrzeganie) wytycznych podanych w ISO 26000
Inspirowane przez  ISO 26000
Sformułowania niewłaściwe
…certyfikowane na zgodność z ISO 26000
…weryfikowane na zgodność z ISO 26000
…zgodnie z ISO 26000
…zgodność z ISO 26000
…spójność z ISO 26000
…ocenione wg ISO 26000
…spełnia wymagania ISO 26000

UWAGA:

Chociaż wyrażenie “wdrożyć  normę” jest szeroko stosowane i często rozumiane w znaczeniu “stosować normę”, PPO uważa, że może być ono mylące w przypadku stosowania w kontekście normy zawierającej tylko wytyczne. Dlatego, chociaż wyrażenie to nie jest wyspecyfikowane w niniejszym dokumencie jako niewłaściwe, jeżeli jest to możliwe, zalecane jest jednak stosowanie innych wyrażeń.

Przykład dobrego sposobu informowania o stosowaniu ISO 26000

Organizacja X:

Wykorzystywaliśmy/stosowaliśmy ISO 26000 jako przewodnik/strukturę ramową/podstawę do integracji/ wdrożenia społecznej odpowiedzialności do naszych wartości i praktyk.

Organizacja Y:

Uznajemy ISO 26000 za dokument odniesienia zawierający wytyczne dotyczące integracji/wdrożenia społecznej odpowiedzialności/ postępowania społecznie odpowiedzialnego.

Czytaj dokument w oryginale

WYTYCZNE DOTYCZĄCE BIZNESU I PRAW CZŁOWIEKA

Polski Instytut Praw Człowieka i Biznesu, Fundacja im. Friedricha Eberta, a także NSZZ „Solidarność przygotowały  polską wersję językową Wytycznych (ONZ) dotyczących biznesu i praw człowieka, która powstała dzięki współpracy powyższych instytucji.

Jak zauważają autorzy publikacji społecznie odpowiedzialny przedsiębiorca to przedsiębiorca przestrzegający prawa, szanujący prawa człowieka oraz zapobiegający i minimalizujący swoje negatywne oddziaływanie na otoczenie. Wytyczne w przystępny sposób wskazują, jakie działania należy podjąć, aby ten cel osiągnąć.

Autorzy publikacji wyrażają nadzieję, że ta inicjatywa wpłynie na popularyzację zagadnienia w niej poruszanego, jak i samych wytycznych wśród polskich przedsiębiorców, administracji publicznej, przedstawicieli świata nauki i społeczeństwa obywatelskiego, a także do lepszego zrozumienia zjawiska oddziaływania biznesu na realizację i przestrzeganie praw człowieka. Autorzy mają też nadzieję na pojawienie się większej liczby dobrych praktyk w tym zakresie.

Treść wytycznych dostępna jest poniżej

okładka wytycznych dotyczących biznesu i praw człowieka

Źródło: Polski Instytut Praw Człowieka i Biznesu

Połowa firm w Polsce z CSRem, jedna trzecia mierzy jego efekty

Ukazały się wyniki “Badania pomiaru efektywności działań organizacji pozarządowych oraz działań CSR biznesu” przeprowadzonego przez MillwardBrown na zlecenie fundacji Duende. Jak wynika z badania jedynie 1/3 firm mierzy wyniki badania swojego zaangażowania społecznego i proekologicznego. 

 

stock-photo-csr-or-corporate-social-responsibility-concept-and-words-tag-cloud-written-on-blackboard-107538509

Niespełna połowa badanych firm (48 proc.) prowadziła działalność społeczną i proekologiczną w ciągu ostatnich 3 lat. Częściej taką działalność  prowadziły większe firmy, z dłuższym stażem na rynku oraz firmy działające w obrębie sektora publicznego i świadczące usługi niekomercyjne.  Z kolei w przypadku mniejszych firm (zatrudniających mniej pracowników, z mniejszym obrotem), krócej istniejących na rynku, działających w ramach sektora prywatnego oraz w branżach przemysłowych i handlowych – częściej okazuje się, że tego rodzaju działalności w ogóle nie prowadzą (49 proc. badanych firm).
Podstawowe bariery, wymieniane przez respondentów z firm, które nie prowadziły działalności społecznej i proekologicznej w ciągu ostatnich 3 lat, to wielkość firmy (59 proc.) i brak funduszy  przeznaczonych na ten cel (58 proc.) – te przyczyny, zdaniem większości badanych, powstrzymują firmy od tego rodzaju działań. W oczywisty sposób respondenci zatrudnieni w mniejszych firmach (zatrudniających mniej pracowników, z mniejszym obrotem) częściej wymieniają wielkość firmy jako powód nie podejmowania działań, o których mowa, ale dotyczy to też częściej firm z sektora prywatnego.
Kolejne bariery to: brak osób, które mogłyby się zająć w firmie taką działalnością (44 proc.) – jedynie 22 proc. badanych firm zatrudnia osobę odpowiedzialną za CSR. Częstą barierą jest także brak pomysłu na działalność (37 pro.)- ten powód jest częstszy w firmach z sektora prywatnego i z mniejszym obrotem.
Podstawowe typy działań społecznych i proekologicznych prowadzonych w firmach to: pomoc społeczna (71 proc.), działalność w dziedzinie edukacji (63 proc.) i ekologii (61 proc.) oraz kultury (57 proc.).  W pierwsze z tych działań –w  pomoc społeczną, a także w sport podobnie angażuje się sektor prywatny i publiczny, ale już w edukację, ekologię i kulturę – częściej publiczny. Ponadto działania w obszarze edukacji są nieco częstsze w firmach o większym obrocie, a rzadsze w tych o mniejszym obrocie.
Firmy prowadząc działalność społeczną liczą przede wszystkim na efekt zewnętrzny – czyli pomoc dla otoczenia (28 proc.) i polepszenie wizerunku samej firmy (27 proc.) oraz na wzmocnienie więzi łączących firmę z otoczeniem (23 proc.).
Mierzenie efektów 
Efekty swojej działalności mierzyło jedynie 1/3 tych firm, które ją prowadziły, co stanowi zaledwie 15 proc. wszystkich badanych firm. Dokonywanie pomiarów jest częstsze wśród firm sektora publicznego, a także tych, które świadczą usługi niekomercyjne.
Wśród sposobów pomiaru wybieranych przez firmy dominują jakościowe, niezestandaryzowane metody oceny efektu: rozmowy i obserwacje (z uczestnikami, beneficjentami), na podstawie których można dokonać pewnych ocen i szacunków (80 proc.). Drugim typem działań podejmowanych przez spory odsetek firm, to zebranie i podsumowanie danych ilościowych dotyczących projektu – jego istoty i sposobów jego przeprowadzenia (67 proc.), a także konkluzji merytorycznych wynikających z raportów projektowych (59 proc.).
Badania ewaluacyjne – zarówno ilościowe jak i jakościowe – są przeprowadzane w ponad połowie firm, które oceniają swoje projekty społeczne (54 proc. i 57 proc.). W skali wszystkich firm w Polsce stanowi to poniżej 10 proc. w obu przypadkach.
Firmy stosują najczęściej własny system oceny (67 proc.), sięganie w tych kwestiach do zewnętrznych źródeł jest ponad 2 razy mniej popularne (26 proc.).
Firmy w dwóch trzecich przypadków monitorują efekty projektu nie tylko po nim, ale i w dłuższej perspektywie.
Badanie zostało przeprowadzone na przełomie czerwca i lipca 2014 r. na ogólnopolskiej grupie 300 firm zatrudniających min. 5 pracowników oraz 300 organizacji pozarządowych.
Źródło: CR Navigator 

 

Trener pracy – nowa instytucja wsparcia dla niepełnosprawnych na rynku pracy

Osoby niepełnosprawne miałyby większe szanse na zatrudnienie, gdyby w polskim systemie prawnym istniała instytucja trenera pracy – uważa Polska Organizacja Pracodawców Osób Niepełnosprawnych. Trener pomagałby w poszukiwaniu pracy i jej utrzymaniu.

 

zatr ONO nowej formie aktywizacji przedstawiciele opowiedzieli na poniedziałkowej konferencji prasowej, w Warszawie. Zaprezentowano na niej wyniki projektu realizowanego przez Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Polskie Forum Osób Niepełnosprawnych, Polską Organizację Pracodawców Osób Niepełnosprawnych i KARE Promoting Inclusion for People with Intellectual Disabilities z Irlandii.

– W polskim systemie prawnym nie ma wpisanej instytucji trenera pracy jako standardu, nie ma narządzi do ich rekrutacji czy szkoleń. W krajach Europy Zachodniej takie wspomaganie zatrudnienia osoby niepełnosprawnej powoduje, że jest ona objęta kompleksową opieką – począwszy od decyzji o podjęciu zatrudnienia po przygotowanie jej profilu zawodowego, szkolenia w pracy i monitorowania, czy pomocy w jej trakcie – wyjaśnił Adam Hadław z Polskiej Organizacji Pracodawców Osób Niepełnosprawnych.

Co robi trener pracy?

Projekt dotyczący trenerów pracy był prowadzony od listopada 2013 roku do lipca 2014 r. na terenie 5 województw (mazowieckie, dolnośląskie, pomorskie, podlaskie, podkarpackie). Zrekrutowano 72 trenerów pracy (byli to m.in. instruktorzy terapii zajęciowej ale i osoby, które do tej pory nie zajmowały się problematyką niepełnosprawności), pozyskano 231 pracodawców, z czego 59 zdecydowało się zatrudnić osoby z niepełnosprawnościami.

Do projektu przyjęto 490 osób z niepełnosprawnościami, m.in. osoby z upośledzeniem umysłowym, chorobami psychicznymi, niesłyszące, niewidome czy głuchoniewidome. Kwalifikowane były nie tylko na podstawie orzeczeń o niepełnosprawności, ale także opinii trenerów – decydowali oni, czy dana osoba potrzebuje pomocy. Potem pomagali jej w podjęciu decyzji o udziale w projekcie, tworzyli profil zawodowy (czyli określali, co dana osoba potrafi, jakie są jej mocne i słabe strony), poszukiwali pracy i wspierali w miejscu zatrudnienia i poza nim. Zadaniem trenerów było też prowadzenie rozmów z pracodawcami, zainteresowanie ich zatrudnieniem konkretnej osoby z niepełnosprawnością.

W rezultacie 53 osoby podjęły zatrudnienie przy wsparciu trenera pracy. Zawierały różne formy umów, w różnym wymiarze czasowym, dopasowanym do indywidualnych potrzeb i możliwości. 11 osób rozpoczęło staże zawodowe finansowane ze środków urzędów pracy. Umowy zostały podpisane na okres 6 miesięcy.

Warto zmienić prawo?

Jak wyjaśnił Hadław, celem programu nie było jednak zatrudnienie osób niepełnosprawnych, ale przygotowanie rekomendacji do wprowadzenia trenera pracy do polskiego systemu prawnego, do systemu wsparcia zatrudnienia osób niepełnosprawnych. – Trener pracy jest dobrym pomysłem. Ale musi to być jedno z wielu narządzi wspierających osoby niepełnosprawne na rynku pracy. Nie może być jedynym, nie może zastąpić choćby dofinansowania do wynagrodzeń dla osób niepełnosprawnych – dodał. Na pytanie, skąd finansować trenerów pracy powiedział, że pojawiały się różne pomysły, np. z Funduszu Pracy albo z PFRON.

P.o. rzecznika prasowego PFRON Robert Jakubowski powiedział ocenił projekt jako dobry i przyznał, że miałby szansę zaistnieć na polskim rynku, ale wymaga zmian w porządku prawnym. Dodał, że ostatecznie będzie o tym decydować Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Niepełnosprawnych po zakończeniu programu.

Z danych ministerstwa pracy wynika, że w 2013 roku aktywnych zawodowo było 17,3 proc. osób niepełnosprawnych w wieku 15 lat i więcej; udział osób pracujących wśród osób niepełnosprawnych wynosił 14,4 proc., stopa bezrobocia 16,9 proc.

Dane z systemu dofinansowań i refundacji PFRON wskazywały, że w końcu grudnia 2013 r. zarejestrowanych było łącznie 251,2 tys. osób niepełnosprawnych, w tym 84,4 tys. osób zatrudnionych na otwartym rynku pracy i 166,8 tys. osób pracujących w zakładach pracy chronionej.

W 2013 r. pracodawcy zgłosili do urzędów pracy 59,3 tys. ofert pracy dla osób niepełnosprawnych

 

Źródło:

logo_pap_0

Jak wygląda ścieżka zatrudnienia osoby z niepełnosprawnością?

Wielu osobom może się wydawać, że dla osób z niepełnosprawnością znalezienie pracy jest taką samą trudnością jak dla osoby pełnosprawnej.

Nic bardziej mylnego!!!

Osoby z niepełnosprawnością mają zdecydowanie utrudniony dostęp do rynku pracy.


Mają bowiem do pokonania znacznie więcej barier niż osoby w pełni sprawne. Przykładowo dla osoby z niepełnosprawnością słuchu wyzwaniem nie lada będzie nauka komunikowania się, dla osoby poruszającej się na wózku samo przygotowanie się do pracy, wszelkie zabiegi higieniczne i pielęgnacyjne przed wyjściem do pracy zajmują dużo więcej czasu niż osobom pełnosprawnym, które często nie mają świadomości trudności i barier, z którymi mierzą się na co dzień osoby z niepełnosprawnością.

Z poniższego filmu dowiecie się jak wygląda droga do zatrudnienia osoby niepełnosprawnej. Jego bohaterka – Marta Bartold – osoba z niepełnosprawnością narządu słuchu pracująca w Fundacji Aktywizacja – opowiada z jakimi trudnościami i barierami musiała się zmierzyć, by móc zacząć funkcjonować na rynku pracy jako pełnoprawny pracownik.

Położenie społeczno-ekonomiczne niepełnosprawnych w Polsce na tle sytuacji osób niepełnosprawnych w krajach Unii Europejskiej

Źródło artykułu: „Niepełnosprawność – zagadnienia, problemy, rozwiązania”, kwartalnik, nr II/2014 (11)

Barbara Gąciarz

Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie

Jerzy Bartkowski
Uniwersytet Warszawski

Streszczenie

Opis położenia społecznego osób niepełnosprawnych nie jest wyłącznie rejestracją

kwartalnik niepełnosprawnośćstatycznego stanu tej kategorii społecznej w różnych wymiarach, ale także określeniem jej pozycji w  odniesieniu do reszty społeczeństwa. Jego znaczenie polega przede wszystkim na identyfikacji różnych aspektów społecznego uprzywilejowania lub upośledzenia danej kategorii osób. W przypadku osób niepełnosprawnych ma to bezpośrednie znaczenie dla polityki publicznej, gdyż jej podstawową funkcją powinno być wyrównywanie szans tych osób oraz zapewnianie im standardu życia porównywalnego z ogółem społeczeństwa. W tekście przedstawiamy charakterystykę położenia osób niepełnosprawnych w Polsce na tle sytuacji niepełnosprawnych w krajach „starej” i „nowej” UE, zarówno poprzez opis typowych cech społeczno-demograficznych, określających poziom zamożności i zdolność do zaspokajania potrzeb, jak i charakterystykę cech świadomości społecznej tej kategorii osób, które wyznaczają najważniejsze orientacje społeczne ich działań.

Słowa kluczowe: osoby niepełnosprawne, położenie społeczne, jakość życia, Unia Europejska

 

Socio-economic position of the disabled in Poland against the situation of persons with disabilities in the European Union

Summary

The description of the social position of persons with disabilities is not only a registration of the static state of this social category in different dimensions, but the determination of its position in relation to the rest of society as well. Its importance lies primarily in identifying various aspects of social privilage or impairement of the given category of individuals. In the case of persons with disabilities it has a direct relevance to public policy, as its primary function should be equal opportunities for these people and providing them with a standard of living comparable to the general public. In the text we present the characteristics of the situation of persons with disabilities in Poland against the situation of persons with disabilities in the countries of the „old” and the „new” EU, both through the description of the typical socio-demographic characteristics defining the level of wealth and the ability to meet the needs, as well as characteristics of the features of social consciousness in this category of individuals that define the most important social orientations of their activities.

Keywords: persons with disabilities, social situation, quality of life, the European Union

PRZEJDŹ DO ARTYKUŁU